Komentarz do 17 rozdziału księgi Objawienia


WIZJA ZWIERZĘCIA MAJĄCEGO SIEDEM GŁÓW I DZIESIĘĆ ROGÓW

W Księdze Objawienia, w 17 rozdziale, apostoł Jan przedstawił opis niezwykłego zwierzęcia, mającego siedem głów i dziesięć rogów.

(3) I zaniósł mnie w duchu na pustynię. I widziałem kobietę siedzącą na czerwonym jak szkarłat zwierzęciu, pełnym bluźnierczych imion, mającym siedem głów i dziesięć rogów. (Obj. 17:3)

„Zwierzę”, które zobaczył Jan jest symbolicznym przedstawieniem ostatecznego imperium Antychrysta.

Wyjaśniając znaczenie „siedmiu głów” zwierzęcia, Jan pisze:

(9) Tu trzeba umysłu obdarzonego mądrością. Siedem głów, to siedem pagórków, na których rozsiadła się kobieta, i siedmiu jest królów; (10) pięciu upadło, jeden jest, inny jeszcze nie przyszedł, a gdy przyjdzie, będzie mógł krótko tylko pozostać. (Obj. 17:9-10)

Werset 9 był często interpretowany jako mówiący o Rzymie, który był nazywany „miastem na siedmiu wzgórzach”. Jednakże taka interpretacja jest kompletnie niezgoda z kontekstem tego proroctwa. Siedem głów nie może odnosić się do literalnych wzgórz, ponieważ jest tutaj również mowa o siedmiu królach. Podczas, gdy trudno dopatrzyć się związku pomiędzy królami i wzgórzami, to istnieje wyraźna korelacja pomiędzy królami i królestwami.

Bardziej adekwatna wydaje się być interpretacja, że owych „siedem głów” reprezentuje siedem królestw / imperiów, które na przestrzeni wieków panowały nad Bliskim Wschodem, włączając w to Izrael.

Przejdźmy do identyfikacji owych imperiów.

Zgodnie z relacją Jana, w czasie, gdy otrzymał on to objawienie, pierwszych pięć imperiów już nie istniało („ pięciu upadło”):

- Egipskie

- Asyryjskie

- Babilońskie

- Perskie

- Macedońsko – Greckie

 

Szóste imperium było jemu współczesne („jeden jest”):

- Rzymskie

 

Powstaje pytanie odnośnie siódmego imperium.

Tradycyjnie siódme imperium było interpretowane jako Odrodzone Imperium Rzymskie.

 

Problem z tym stanowiskiem jest taki, że jeżeli zinterpretujemy siódme imperium jako mówiące o odrodzonym rzymskim imperium, to wciąż pozostajemy bez odpowiedzi o tożsamość imperium ósmego. Zwróćmy uwagę na to, że to właśnie ósme imperium jest określane jako „odrodzone”: „A zwierzę, które było, a już go nie ma, jest ósmym, i jest z owych siedmiu …” (Obj 17:11).

 

Poszukując odpowiedzi na pytanie o tożsamość siódmego imperium, zwróćmy uwagę na to, że każde z poprzednich imperiów spełniło dwa warunki:

- Po pierwsze, każde z pierwszych sześciu imperiów panowało nad Bliskim Wschodem, włączając w to Izrael.

- Po drugie, każde z poprzednich imperiów, albo zniszczyło, albo wchłonęło imperium je poprzedzające.

 

Imperium egipskie panowało nad Egiptem oraz również Izraelem. Imperium asyryjskie pokonało imperium egipskie i panowało nad znaczną częścią Bliskiego Wschodu, włączając w to Izrael. Następnie imperium babilońskie pokonawszy swojego poprzednika panowało nad jeszcze większym terytorium, ponownie włączając w to Izrael. Wzór ten był powtarzany przez kolejne imperia: medo-perskie, greckie oraz rzymskie. Wszystkie one panowały nad znaczną częścią Bliskiego Wschodu, oraz nad Izraelem.

Widzimy, więc, że siódme imperium również musi być imperium, które panowało nad Bliskim Wschodem i Izraelem oraz zniszczyło lub wchłonęło imperium rzymskie.

 

Jakie imperium zastąpiło imperium rzymskie?

O siódmym imperium Jan nie mógł posiadać wiedzy, dlatego, że jego początek datuje się na VII wiek. Siódmym imperium było:

- Imperium Islamskie

 

Poprzez imperium islamskie rozumiemy różne manifestacje islamskiego kalifatu, począwszy od Mahometa (początek VII wieku), aż do upadku Ottomańskiego Imperium Tureckiego (w 1924 roku).

W 395 roku Cesarstwo Rzymskie zostało rozdzielone na dwie części: zachodnią ze stolicą w Rzymie, i wschodnią ze stolicą w Konstantynopolu.

Wschodnia część Cesarstwa Rzymskiego pozostała w historii znana jako Cesarstwo Bizantyjskie. W 476 roku zachodnia część Cesarstwa Rzymskiego, łącznie ze stolicą w Rzymie, została podbita przez barbarzyńskie plemiona niemieckie.

Upadek zachodniej, europejskiej części Cesarstwa Rzymskiego nie oznaczał jednakże jego całkowitego unicestwienia. Stolica cesarstwa oraz jego tron został przeniesiony do Konstantynopolu. Wschodnia część Cesarstwa Rzymskiego przetrwała kolejne tysiąc lat, aż została podbita przez muzułmańskich Turków w 1453 roku.

Jerozolima została podbita przez muzułmanów znaczenie wcześniej. Muzułmańscy arabowie, za czasów panowania drugiego kalifa, Umara ibn al-Chattaba, zajęli ją w roku 637.

Islamskie imperium – w swej końcowej formie reprezentowane przez Ottomańskie Imperium Tureckie – zastąpiło Cesarstwo Rzymskie, i panowało nad całym Bliskim Wschodem, oraz Jerozolimą, przez XIII wieków, aż do roku 1924.

Widzimy, więc że jedynie imperium islamskie spełnia wymagania stawiane przez Biblie siódmemu imperium.

 

Przeszłość czy również przyszłość?

Błąd, który jest zazwyczaj popełniany przy identyfikacji „zwierzęcia”, które zostało ukazane Janowi, polega na interpretowaniu owych „siedmiu głów” wyłącznie w kategoriach historycznych.

Mike Bickle, na przykład, interpretuje to w ten sposób, że ten sam demoniczny duch, który manifestował się w owych siedmiu historycznych imperiach, będzie funkcjonował w ostatecznym imperium Antychrysta. [1]

Jednakże słowa apostoła Jana zdają się wskazywać na to, że owych „siedem głów” jest częścią, lub trafniej, konstytuuje imperium Antychrysta.

To „terytorialne” ujęcie było zwykle pomijane przez biblistów, ponieważ było ono niezgodne z ich identyfikacją imperium Antychrysta jako odrodzonego Imperium Rzymskiego.

Walid Shoebat oraz Joel Richardson argumentują, że „imperia” reprezentowane przez siedem głów jeszcze raz pojawią się symultanicznie na arenie politycznej w dniach ostatecznych. [2]

 

Imperium Antychrysta

W cytowanym tutaj fragmencie z Księgi Objawienia apostoł Jan pisze o imperium Antychrysta:

(11) A zwierzę, które było, a już go nie ma, jest ósmym, i jest z owych siedmiu, idzie na zatracenie. (Obj 17:11)

 

Występujący tutaj termin „zwierzę” ma podwójne znaczenie. Z jednej strony odnosi się do ostatniego imperium, jednakże z drugiej, reprezentuje lidera tego imperium – Antychrysta.

Imperium Antychrysta będzie ósmym i ostatnim imperium, poprzedzającym powrót i rządy Mesjasza na ziemi.

Jest powiedziane o tym imperium, że będzie ono jednym „z siedmiu”. Oznacza to, że jedno z wymienionych przez nas poprzednio imperiów będzie ponownie panować na ziemi w przyszłości.

Joel Richardson oraz Walid Shoebat uważają, że ósmym imperium, będzie:

- Odrodzone Imperium Islamskie

 

W 1924 roku imperium islamskie – reprezentowane przez Ottomańskie Imperium Tureckie – upadło, do czego przyczyniły się zachodnie kraje chrześcijańskie.

Urząd kalifa został ostatecznie obalony. Zauważmy, że kalif reprezentował zarówno duchową, jak i polityczną, władzę nad światem islamu, będąc następcą Mahometa na ziemi.

Po obaleniu kalifatu muzułmanie na całym świecie zostali pozbawieniu prawdziwego duchowego przywództwa.

Słowa apostoła Jana, mówiące o tym, że jedna z głów zwierzęcia była śmiertelnie zraniona, lecz później ożyła (Obj 13:3), odnoszą się, według Joela Richardsona oraz Walida Shoebata, do upadku i odrodzenia islamskiego kalifatu.

(12) A dziesięć rogów, które widziałeś, to dziesięciu królów, którzy jeszcze nie objęli królestwa, lecz obejmą władzę jako królowie na jedną godzinę wraz ze zwierzęciem. (13) Ci są jednej myśli, i oddadzą moc i władzę swoją zwierzęciu.(Obj 17:12-13)

 

O eschatologicznym wymiarze tej części proroctwa, świadczy to, że wydarzenia, które opisuje Jan pojawiają się w kontekście powrotu Mesjasza.

„Dziesięć rogów” wskazuje na dziesięciu przywódców / państw, którzy zjednoczą się w dniach ostatecznych, aby utworzyć imperium Antychrysta. Oni to przekażą ostatecznie władzę Antychrystowi (Obj 17:13).

Kontekst proroctwa wskazuje na to, że owych dziesięciu przywódców / państw będzie wywodzić się z granic rozważanych tutaj siedmiu imperiów.

Zauważmy, że siódme imperium, Imperium Islamskie, obejmowało terytorialnie wszystkie poprzednie imperia, z wyjątkiem części imperium rzymskiego, a mianowicie Europy Zachodniej.

Walid Shoebat oraz Joel Richardson uważają, że tych dziesięć rogów jest przedstawione w proroctwie Ezechiela, mówiącym o inwazji Goga na Izrael w dniach ostatecznych, gdzie przewodnią rolę zdaje się odgrywać Turcja. (Ezech 38, 39). Autorzy ci, zakładają, że „Gog” jest jednym, ze starotestamentowych określeń odnoszących się do Antychrysta.

(14) Będą oni walczyć z Barankiem, lecz Baranek zwycięży ich, bo jest Panem panów i Królem królów, a z nim ci, którzy są powołani i wybrani, oraz wierni.(Obj 17: 14)

W czasie, gdy Mesjasz (Jezus Chrystus) powróci na ziemię stoczy on bitwę z Antychrystem oraz z jego armią.

W 19 rozdziale Księgi Objawienia jest napisane: „(20) I pojmane zostało zwierzę, a wraz z nim fałszywy prorok, który przed nim czynił cuda, jakimi zwiódł tych, którzy przyjęli znamię zwierzęcia i oddawali pokłon posągowi jego. Zostali oni obaj wrzuceni żywcem do jeziora ognistego, gorejącego siarką. (21) A pozostali byli pobici mieczem wychodzącym z ust jeźdźca na koniu, i wszystkie ptaki nasyciły się ich ciałami.” (Obj 19:20-21).

Armia Antychrysta zostanie rozbita, a on sam skazany na wieczność w piekle.

 

Podsumowanie

Koncepcja przedstawiona tutaj nie jest wolna od pewnych zastrzeżeń. Jednakże jej główną zaletą wydaje się być spójność ze starotestamentowymi proroctwami.

Najbardziej popularnym poglądem na temat czasów ostatecznych jest nadal teoria, w ramach której przyjmuje się, że imperium Antychrysta wyłoni się z Europy, po czym rozprzestrzeni się na cały świat.

Teoria ta opiera się na założeniu, że to właśnie Unia Europejska jest zapowiedzią wypełniania się starotestamentowych proroctw z księgi Daniela, które są interpretowane jako rzekomo mówiące o odrodzeniu starożytnego Cesarstwa Rzymskiego w dniach ostatecznych.

Zwróćmy uwagę na to, że częścią „rzymskiego paradygmatu” jest założenie o „zaniku” islamu przed pojawieniem się Antychrysta. Światowa religia, która jest tutaj postulowana, jest wynikiem ekumenicznej syntezy różnych religii i ruchów filozoficznych.

Jednakże założenie o zbliżającym się „rozpadzie” islamu jest nie tylko nierealistyczne w świetle współczesnych wydarzeń, ale co ważniejsze, biblijnie nieadekwatne.

Analizując starotestamentowe proroctwa dotyczące czasów ostatecznych możemy zauważymy, że prorocy konsekwentnie przedstawiali Mesjasza jako przychodzącego na ratunek Izraelowi oraz walczącego przeciwko tym krajom, które współcześnie są muzułmańskie. Powtarzającym się tematem proroctw Izajasza, Ezechiela, Ozeasza, Joela, Amosa, Habakuka, Zachariasza, itd., jest zniszczenie muzułmańskich narodów.

Księgi starotestamentowych proroków zdają się potwierdzać założenie, że to właśnie islam będzie głównym narzędziem, które Szatan użyje w swym ostatecznym starciu z Bogiem. [3]


[1] Book of Revelation Study Guide, Notes by Mike Bickle, Forerunner Publishing, 2010, s. 56

[2] Walid Shoebat and Joel Richardson, God’s War on Terror, Top Executive Media, 2010, s. 299

[3] Aby dowiedzieć się więcej na ten temat przejdź do artykułu: „Sąd nad muzułmańskimi narodami w świetle proroctw biblijnych

 

LITERATURA:

Walid Shoebat, Joel Richardson „God’s War On Terror”.

Joel Richardson „The Islamic AntiChrist”.

 


Zamieszczone (za zgodą autorów) w tym miejscu art. pochodzą ze strony Jeszua Mesjasz nadchodzi.

 

Autorzy o sobie:

Podstawowym celem witryny „Jeszua Mesjasz Nadchodzi” jest pomóc chrześcijanom w zrozumieniu proroczego przesłania Biblii.

Znaczna część zawartej tutaj treści poświęcona jest islamowi. Związane jest to z tym, że – jak wierzymy – islam pełni istotną rolę w scenariuszu czasów ostatecznych. Jakkolwiek, wszelkie materiały dotyczące islamu, w żadnym wypadku nie są zamierzone w celu wzbudzania wrogości względem muzułmanów. Pragniemy pomóc chrześcijanom zrozumieć islam z biblijnego punktu widzenia, a poprzez to wyposażyć ich do wypełnienia obowiązku Wielkiego Posłannictwa, aby „czynić uczniami wszystkie narody” (Mat 28:19-20), co odnosi się również do narodów muzułmańskich.

Innym powracającym tutaj tematem, będzie Izrael. Żyjemy w czasie, gdzie wrogość względem Izraela przybiera na nowej sile, zarówno na płaszczyźnie politycznej, jak i religijnej, również ze strony chrześcijan. Dlatego też bardzo istotne jest przedstawianie biblijnej perspektywy odnośnie Izraela oraz Bliskiego Wschodu.

Podane na tej witrynie interpretacje nie pretendują do miana jedynych właściwych. Celem naszym jest przede wszystkim zachęcenie czytelnika do przeprowadzenia własnych analiz i wyciągnięcia własnych wniosków.

Witryna ta jest niezależnym projektem i nie jest własnością żadnego z kościołów czy wspólnot.

Treści przedstawiane przez nas mieszczą się w ramach nurtu protestanckiego.


 

fShare
0