Czytelnia

Dary Ducha Świętego - cz. 2

Roman Jawdyk włącz .


Przystępując do dalszego omawiania darów Ducha Świętego, chciałbym na moment zatrzymać się nad nauką Apostoła Pawła zapisaną w 1Kor. r 12 w 4-7

w. 4  A różne są dary łaski, lecz Duch ten sam.

w. 5  I różne są posługi, lecz Pan ten sam.

w. 6  I różne są sposoby działania, lecz ten sam Bóg, który sprawia wszystko we wszystkich.

w. 7  A w każdym różnie przejawia się Duch ku wspólnemu pożytkowi.

Proszę zwrócić uwagę na Boży zakres działania Ducha Świętego w Kościele Pana Jezusa. Praca Ducha Świętego nie zamyka się tylko w obdarowaniu darami, na co szczególnie zwracamy uwagę. Działanie darów jest bardzo medialne, widoczne, budujące naszego wewnętrznego duchowego człowieka. Umożliwiają bezpośrednie odbieranie Bożego kierownictwa, poznawanie woli Bożej w danym czasie i w danej sytuacji. Jednak apostoł Paweł ujmuje pracę Ducha Świętego w trzech podstawowych zakresach:

1.     Pierwszy zakres pracy to obdarowanie darami, które są przedmiotem naszego rozważania

2.    Drugi zakres pracy (działania) wynika z wiersza 5 „I różne są posługi, lecz Pan ten sam”. Potężną pracę jaką wykonuje Duch Święty w Kościele ustanawiając służby, Boży porządek, budując Boże królestwo do którego zostaliśmy powołani. List do Ef. 4 w. 11-12  I On ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, a innych pasterzami i nauczycielami, aby przygotować świętych do dzieła posługiwania, do budowania ciała Chrystusowego. Duch Święty dokładnie w taki sam sposób w jaki wyposaża darami powołuje do pełnienia odpowiedniej służby. Nie można powoływać odpowiedzialnych braci bez zapoznania się z wolą Bożą, bez otrzymania zgody od Pana Boga, od którego jest uzależnione przyszłe błogosławieństwo lub jego brak. To Duch Święty rozwija pracę ewangelizacyjną i duszpasterską, pod warunkiem posłuszeństwa Ewangelii zgodnie z jej przysłaniem dotyczącej niezmiennej świętości i posłuszeństwa.

3.       Trzeci zakres Bożego działania zapisany jest w w.6 I różne są sposoby działania, lecz ten sam Bóg, który sprawia wszystko we wszystkich. Ten zakres Bożego działania obejmuje wszystkich napełnionych Duchem Świętym gotowych do pracy przyjmując „talenty” jakie otrzymują. Tą prawdę objawia nam Słowo Boże w liście do Ef. 4:16  z którego całe ciało spojone i związane przez wszystkie wzajemnie się zasilające stawy, według zgodnego z przeznaczeniem działania każdego poszczególnego członka, rośnie i buduje siebie samo w miłości. Boże działanie podporządkowane i kierowane Duchem Świętym stwarza możliwość utrzymania osobistej społeczności z Bogiem, wlewając pewność zbawienia i wskazując na miejsce każdego brata i siostry w Zborze. Tylko w Bożym namaszczeniu jesteśmy zdolni do wypełnienia całej woli Ojca.

Siódmy werset podsumowuje te trzy zakresy działania „A w każdym różnie przejawia się Duch ku wspólnemu pożytkowi”. Jest to pełnia działania i kształtowania Kościoła Duchem Świętym poprzez Boże prowadzenie: darami, służbami i działaniem. Nie mamy prawa nic dodać i nic ująć, jeden zakres kierowania bez drugiego wypacza w ludzkim umyśle Boże spojrzenie i ludzie nie mogą pojąć duchowego prowadzenia. Jeżeli ktoś nie przyjmuje któregokolwiek zakresu kierownictwa wymienionego w naszym rozważaniu, wchodzi w spór z Bogiem, sprzeciwia się i zasmuca Ducha Świętego:

Ef. 4:30  A nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, którym jesteście zapieczętowani na dzień odkupienia.

1 Kor. 14:40  a wszystko niech się odbywa godnie i w porządku.

 

Wracamy do dalszego omawiania darów Ducha Świętego:

IV. Dar uzdrawiania

Dar uzdrawiania jest darem Ducha Świętego, darem pochodzącym z nieba, nie mającym nic wspólnego z medycyną. Jest to dar którego w tym schorowanym świecie szczególnie potrzebujemy. Jak wielu ludzi cierpi dziś z powodu różnorakich chorób gdzie medycyna rozkłada bezradnie ręce. Współczucie i miłość chrześcijańska oraz szczególna wrażliwość powinna pobudzać w dzisiejszych czasach dzieci Boże do ustawicznego bojowania o ten dar.

Dar uzdrawiania  ma także wspaniałą moc ewangelizacji. Odpowiada on na potrzeby ducha i ciała, wprowadza w głębokie uwielbienie Pana Jezusa, dając życie, zdrowie  i eliminując cierpienia. Słudzy Boży są używani do pracy darem uzdrawiania, ale z całą stanowczością należy podkreślać, uzdrawiają nie ludzie lecz sam Pan Jezus używając człowieka jako swoje narzędzie w Duchu Świętym.

Pierwszy Kościół bardzo dobrze rozumiał tą potrzebę, dlatego też trwał w modlitwach, prosząc Boga              o Jego działanie w służbie uzdrowienia: Gdy Ty wyciągasz rękę, aby uzdrawiać i aby się działy znaki i cuda przez imię świętego Syna twego, Jezusa. A gdy skończyli modlitwę, za trzęsło się miejsce, na którym byli zebrani, i napełnieni zostali wszyscy Duchem Świętym, i głosili z odwagą Słowo Boże Dz. 4,30-31.

A oto inne wspaniałe przykłady działania tego daru z życia apostołów:

1.   Apostoła Piotra: tak iż nawet na ulice wynoszono chorych i kładziono na noszach i łożach, aby przynajmniej cień przechodzącego Piotra mógł paść na którego z nich Dz. 5,15

2.   Apostoła Pawła: tak iż nawet chustki lub przepaski, które dotknęły skóry jego, zanoszono do chorych                         i ustępowały od nich choroby, a złe duchy wychodziły Dz. 19,12.

Najmocniejsze uzdrowienie jest to uzdrowienie natychmiastowe, bardzo widocznie pokazuje moc i siłę Ducha Świętego, ale są też uzdrowienia które zatrzymują chorobę i doprowadzają do pełnego uzdrowienia. Jedne i drugie dokonuje Pan Jezus. Dar uzdrawiania ma to do siebie, że nie tylko usuwa chorobę, ale też bardzo często i jej przyczynę.

Przy okazji zobaczmy, jakie mogą być przyczyny chorób:

1.    Przestąpienie prawa Bożego;

a.  Grzech; 1 Kor. 6:18  Uciekajcie przed wszeteczeństwem. Wszelki grzech, jakiego człowiek się dopuszcza, jest poza ciałem; ale kto się wszeteczeństwa dopuszcza, ten grzeszy przeciwko własnemu ciału. (np. choroby weneryczne)

b. Niegodne spożywanie Wieczerzy Pańskiej. 1 Kor. 11:29-30  Albowiem kto je i pije niegodnie, nie rozróżniając ciała Pańskiego, sąd własny je i pije. Dlatego jest między wami wielu chorych i słabych, a niemało zasnęło.

2.      Przestąpienie Prawa natury:

a.  Niewłaściwe odżywianie się;

b.  Niewłaściwe ubieranie;

c.  Niewłaściwy tryb życia.

3.      Bezpośrednio od złego ducha. Łuk. 11:14  I wypędzał demona, który był niemy. A gdy demon wyszedł, niemy przemówił. I tłum zdumiał się.

4.      Wypełnienie się Prawa Bożego związanego z odejściem z tej ziemi. Hioba 14:1-2  Człowiek urodzony z niewiasty żyje krótko i jest pełen niepokoju. Wyrasta jak kwiat i więdnie; ucieka jak cień i nie ostaje się.

5.      W celu objawienia  się chwały Bożej. Jana 9:2-3  I zapytali go uczniowie jego, mówiąc: Mistrzu, kto zgrzeszył, on czy rodzice jego, że się ślepym urodził? Odpowiedział Jezus: Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, lecz aby się na nim objawiły dzieła Boże.

Bardzo często w uzdrowieniu Bóg nie tylko leczy nasze ciało, ale też i ducha, niejednokrotnie następuje wyzwolenie z sideł szatańskich. Dar uzdrawiania działa w autorytecie Pana Jezusa i wprowadza w głębokie uwielbienie Pana Boga. Uzdrowienie działa wspólnie z wiarą, w modlitwie, w mocy Ducha Świętego. Boża miłość przewidziała też możliwość skorzystania z uzdrowienia nie tyko przez dar uzdrawiania ale też  dzięki modlitwie indywidualnej i zboru, na podstawie wiary przychodząc przed Boży tron, poprzez namaszczenie olejem w imieniu Pańskim i włożenie rąk starszych. Trudno w Bożym uzdrowieniu wyznaczać jakiekolwiek granice, gdyż nasz Bóg jest suwerenny w swoim działaniu.

Szczególnie w pracy ewangelizacyjnej ten dar ma wspaniałą moc przekonywania i wskazywania na ułaskawienie, które otrzymujemy w imieniu Pana Jezusa. Działający dar nie tylko ogłasza moc Bożą lecz wprowadza w cudowne doświadczanie skutków działania w postaci otrzymanego zdrowia, uwolnienia i rozwiązania.

V. Dar czynienia cudów

Dar czynienia cudów zawsze przynosi chwałę dla żywego Boga i otwiera ludziom oczy na Boże działanie, przybliżając łaskę zbawienia. Boże cuda zawsze są spójne ze Słowem Bożym, jego władzą i mocą. Dar ten uwiarygodnia fakt, że Jezus był i jest prawdziwym Mesjaszem narodu Izraelskiego i Zbawicielem wszystkich wierzących w Niego. Cytuję: O Jego wielkości świadczyły też cuda których dokonywał. Dar czynienia cudów jest szczególnym i nadprzyrodzonym darem. Człowiek który został uzdrowiony może czasami sobie wytłumaczyć, że to był tylko jakiś zbieg okoliczności, w przypadku cudów raczej trudno jest o takie stwierdzenie. Przyjrzyjmy się kilku cudom opisanym w Biblii:

1.  Przejście suchą nogą przez Jordan: I gdy niosący Skrzynię doszli do Jordanu, a nogi kapłanów niosących Skrzynię zanurzyły się w przybrzeżnej wodzie - Jordan bowiem przez cały okres żniwa występuje z brzegów - wody zatrzymały się: płynące z góry stanęły jak jeden wał w znacznej odległości od miasta Adam, położonego w bok od Zartan, a płynące w kierunku morza stepowego, Morza Słonego, znikły zupełnie i lud przeprawił się naprzeciw Jerycha.  Kapłani niosący Skrzynię Przymierza Pana stanęli pewnie na suchym gruncie pośrodku Jordanu, a cały Izrael przeprawiał się po suchej ziemi, aż wreszcie cały naród zakończył przeprawę przez Jordan Joz. 3,15-17.

2.  Siekiera wypływająca z wody: Wtedy rzekł mąż Boży: Gdzie wpadła? A gdy on pokazał mu miejsce, uciął kij i rzucił go tam, i sprawił, że siekiera wypłynęła 2 Król. 6,6.

3.  Cudowne rozmnożenie chlebów:  A On wziął owe pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, pobłogosławił, łamał chleby i dawał uczniom, aby kładli przed nimi; i owe dwie ryby rozdzielił między wszystkich. (…) A było tych, którzy jedli chleby, pięć tysięcy mężów Mar. 6,41,44.

4.  Utrata wzroku przez Elymasa: Oto teraz ręka Pańska na tobie, i będziesz ślepy, i do pewnego czasu nie ujrzysz słońca. I natychmiast ogarnęły go mrok i ciemność, a chodząc wokoło, szukał, kto by go prowadził za rękę. Wtedy prokonsul, ujrzawszy, co się stało, uwierzył, będąc pod wrażeniem nauki Pańskiej Dz. 13,11.

Czym się różni dar czynienia cudów od daru uzdrawiania? Dar uzdrawiania działa równolegle i zgodnie z prawami natury, przywracając zdrowie, które otrzymaliśmy w czasie stworzenia człowieka. Dar czynienia cudów działa też wbrew prawom natury, co potwierdzają przytoczone wyżej przykłady: wstrzymanie biegu Jordanu, wypływająca siekiera, pięć chlebów, którymi nasyciło się pięć tysięcy mężczyzn, utratę mowy przez przeciwnika drogi Bożej.

Wymienię kilka cudów które doświadczamy na drodze prowadzącej do zbawienia, który każdy wierzący przeżywa idąc drogą zbawienia np.: przebaczenie grzechów, uwolnienie z nałogów, przeżycie nowo narodzenia, chrzest Duchem Świętym, itp. Bóg pragnie, aby Jego cuda towarzyszyły Jego pracownikom podczas budowy Kościoła Pana Jezusa, stąd zostawia wspaniałą obietnicę zapisaną w ewangelii Jana: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto wierzy we mnie, ten także dokonywać będzie uczynków, które Ja czynię, i większe nad te czynić będzie; bo Ja idę do Ojca Jan 14,12. Cuda dokonywane są na podstawie wiary zgodnie z nauką Biblii lub daru czynienia cudów. Dary te służą ku przynoszeniu chwały Bogu i są dla ludzi niezbawionych dobitnym świadectwem, potwierdzającym Bożą wolę i moc w dziele ułaskawienia.

Oczywiście nie każdy cud można określić mianem Bożego działania. Pan Jezus wyczula nas w tym temacie: Powstaną bowiem fałszywi mesjasze i fałszywi prorocy i czynić będą wielkie znaki i cuda, aby, o ile można, zwieść i wybranych Mat. 24,24. Dokonany cud nie przynoszący chwały Bogu wypływający z nieczystego działania, niezgodnego z Ewangelią lub pod wpływem „dziwnej mocy”, jest cudem mającym za zadanie odprowadzić człowieka od Boga, wprowadzić w stan niewiary pozbawiając pokoju w sercu i zbawienia. Taką próbę manipulacji diabelskiej możemy zauważyć w Egipcie. Oto mąż Boży Mojżesz w celu udowodnienia prawdziwości swego posłannictwa, zgodnie z Bożym poleceniem dokonuje cudów. I proszę zauważyć że i czarownicy faraona do pewnego momentu czynili podobne przy użyciu czarów. Lecz Boża moc jest ponad wszystkim i dlatego laska Aarona pożarła laski czarowników: Przyszedł więc Mojżesz z Aaronem do faraona i uczynili tak, jak rozkazał Pan. Aaron rzucił laskę swoją przed faraonem i jego sługami, a ona zamieniła się w węża. Wtedy także faraon wezwał mędrców i czarowników, a czarownicy egipscy uczynili to samo czarami swoimi. Każdy z nich rzucił laskę swoją i zamieniły się w węże. Ale laska Aarona połknęła laski ich 2 Mojż. 7,10-12.

Jest jeszcze jedna ciekawa rzecz, którą możemy zauważyć w nauczaniu Biblii która dotyczy daru czynienia cudów. Mianowicie są cuda, które w Jezusie prowadzą ku zbawieniu i cuda które staną się podstawą do osądzenie. Pan Jezus wymienia pewne miejscowości, w których dokonały się wielkie cuda i wskazuje na fakt osądzenia tych ludzi ponieważ mimo tego, że byli świadkami Bożego działania nie nawrócili się do Pana Boga: Biada tobie, Chorazynie, biada tobie, Betsaido; bo gdyby w Tyrze i Sydonie działy się te cuda, które u was się stały, dawno by w worze i popiele pokutowały. Ale powiadam wam: Lżej będzie Tyrowi i Sydonowi w dniu sądu aniżeli wam. A ty, Kafarnaum, czy aż do nieba wywyższone będziesz? Aż do piekła zostaniesz strącone, bo gdyby się w Sodomie dokonały te cuda, które się stały u ciebie, stałaby jeszcze po dzień dzisiejszy. Ale powiadam wam: Lżej będzie ziemi sodomskiej w dniu sądu aniżeli tobie Mat. 11,21-24.

Podsumowując: cud Boży służy uwielbieniu Boga, wprowadza człowieka w bezpośrednie przeżywanie mocy Ducha Świętego i otwiera oczy na autorytet Pana Jezusa. Dar czynienia cudów stanowi szczególne wyposażenie Bożych sług i umożliwia przeżywanie Bożej  łaski w mocy.

Dar uzdrawiania i czynienie cudów jest bardzo istotny lecz istnieje jedno niebezpieczeństwo, które można nazwać: ciągłym poszukiwaniem doznań i przeżyć emocjonalnych. Boże działanie nie jest zaspokojeniem naszej próżności. Przykład Heroda potwierdza tą prawdę Biblii Łuk. 23:8  Herod tedy, ujrzawszy Jezusa, bardzo się ucieszył, gdyż od dłuższego już czasu pragnął go zobaczyć, ponieważ słyszał o nim i spodziewał się ujrzeć jakiś cud przez niego dokonany. Jezus nie zaspokoił jego próżności i może jeszcze jeden przykład Łuk. 4:23  I rzekł do nich: Zapewne powiecie mi owo przysłowie: Lekarzu, ulecz samego siebie. Dokonaj także tutaj, w ojczyźnie swojej, tych wielkich rzeczy, które, jak słyszeliśmy, wydarzyły się w Kafarnaum. I drugi przykład z Nazaretu Łuk. 4:23  I rzekł do nich: Zapewne powiecie mi owo przysłowie: Lekarzu, ulecz samego siebie. Dokonaj także tutaj, w ojczyźnie swojej, tych wielkich rzeczy, które, jak słyszeliśmy, wydarzyły się w Kafarnaum.

Dlatego apostoł Paweł wskazuje na to co jest najważniejsze: 1 Kor 1:22-24  Podczas gdy Żydzi znaków się domagają, a Grecy mądrości poszukują,  my zwiastujemy Chrystusa ukrzyżowanego, dla Żydów wprawdzie zgorszenie, a dla pogan głupstwo, natomiast dla powołanych - i Żydów, i Greków, zwiastujemy Chrystusa, który jest mocą Bożą i mądrością Bożą. 

Trwajmy w oczekiwaniu na Boże działanie i nie bierzmy sprawy w swoje ręce, a Pan zgodnie ze swoją wolą dokona w naszym życiu to, co będzie uważał za słuszne. To Jezus wie co jest dla nas najlepsze i prowadzi zgodnie ze swoim planem zgodnie z  listem do Rzym. 8:28  A wiemy, że Bóg współdziała we wszystkim ku dobremu z tymi, którzy Boga miłują, to jest z tymi, którzy według postanowienia jego są powołani.

A za wszystko Chwała Panu Bogu.

 

Roman Jawdyk

 

_________________________

Kościół Pana Jezusa Chrystusa w Mikołajkach

 

 

fShare
0