Czytelnia

W jaki sposób człowiek jednoczy się z Bogiem?

Jakub włącz .

W jaki sposób człowiek jednoczy się z Bogiem?


Człowiek jednoczy się z Bogiem przez wiarę w Pana Jezusa na podstawie słów apostołów:

"...którzy przez ich słowo uwierzą we mnie. Aby wszyscy byli jedno, jak ty, Ojcze, we mnie, a ja w tobie, aby i oni byli w nas jedno..." (Jana 17:20-21, UBG)

"Aby Chrystus przez wiarę mieszkał w waszych sercach... ...abyście zostali napełnieni całą pełnią Boga." (Ef. 3:17-19)

 

Człowiek jednoczy się z Bogiem przez miłość uczynkową (1 Jana 3:18), której życiem jest spełnianie przykazań Jezusa:

"...jeśli miłujemy się wzajemnie, Bóg w nas mieszka, a jego miłość jest w nas doskonała." (1 Jana 4:12)

"...Bóg jest miłością, a kto trwa w miłości, mieszka w Bogu, a Bóg w nim." (1 Jana 4:16)

"Jezus mu odpowiedział: Jeśli ktoś mnie miłuje, będzie zachowywał moje słowo. I mój Ojciec go umiłuje, i przyjdziemy do niego, i u niego zamieszkamy." (Jana 14:23)

"Bo kto zachowuje jego przykazania, mieszka w nim, a on w nim. A wiemy, że w nas mieszka, przez Ducha, którego nam dał." (1 Jana 3:24)
 

Człowiek jednoczy się z Bogiem przez wyznawanie Pana Jezusa:

"Każdy, kto wyzna, że Jezus jest Synem Bożym, w tym mieszka Bóg, a on w Bogu." (1 Jana 4:15)
 

Człowiek jednoczy się z Bogiem przez Chrzest:

"Jak bowiem ciało jest jedno, a członków ma wiele i wszystkie członki jednego ciała, choć jest ich wiele, są jednym ciałem, tak i Chrystus. Bo wszyscy przez jednego Ducha zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało, czy to Żydzi, czy Grecy, czy niewolnicy, czy wolni, i wszyscy zostaliśmy napojeni w jednego Ducha." (1 Kor. 12:12-13)


Człowiek jednoczy się z Bogiem przez udział w Wieczerzy Pańskiej:

"Kto je moje ciało i pije moją krew, mieszka we mnie, a ja w nim." (Jana 6:56)

"Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czyż nie jest społecznością [gr. "koinonia": uczestnictwo, wspólnota; związek, połączenie - J.] krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czyż nie jest społecznością ciała Chrystusa? Jednym chlebem, jednym ciałem jest nas wielu, bo wszyscy jesteśmy uczestnikami jednego chleba." (1 Kor. 10:16-17, TBS)
 

Człowiek jednoczy się z Bogiem przez odłączanie się od niepokutujących grzeszników:

"Nie wprzęgajcie się w nierówne jarzmo z niewierzącymi... ...Wy bowiem jesteście świątynią Boga żywego, tak jak mówi Bóg: Będę w nich mieszkał... ...Dlatego wyjdźcie spośród nich i odłączcie się, mówi Pan, i nieczystego nie dotykajcie, a ja was przyjmę. I będę wam Ojcem..." (2 Kor. 6:14-18)
 

Człowiek jednoczy się z Bogiem przez słabości zdrowotne, zniewagi i uciski ponoszone ze względu na Chrystusa:

"Lecz powiedział mi: Wystarczy ci moja łaska. Moja moc bowiem doskonali się w słabości. Najchętniej więc będę się chlubił z moich słabości, aby zamieszkała we mnie moc Chrystusa. Dlatego mam upodobanie w słabościach, w zniewagach, w niedostatkach, w prześladowaniach, w uciskach ze względu na Chrystusa; gdy bowiem jestem słaby, wtedy jestem mocny." (2 Kor. 12:9-10)
 

Na tym właśnie polega uświęcenie. Rola chrześcijanina w uświęceniu jest tu dobrze widoczna: na łaskę odpowiadać Bogu wiarą żywą i miłością żywą przez spełnianie przykazań, wyznawaniem Chrystusa, przyjęciem Chrztu, udziałem w każdej Wieczerzy, odłączaniem się od niepokutujących grzeszników i cierpliwym znoszeniem uciążliwości dla Chrystusa.

Każde nauczanie, które wybiera jeden z powyższych elementów (np. wiarę) a odrzuca inny, jest nauczaniem anty-uświęceniowym.

 

Jakub

art. ze strony

Refleksje ucznia Jezusa

 

- - - - - - -
Społeczność Chrześcijańska w Mikołajkach

 

 

fShare
0