Czytelnia

Odpowiedzialność

Głos Prawdy włącz .

Z biuletynu Głos Prawdy": „

„Na stróża... cię powołałem! Ilekroć usłyszysz słowo z ust moich, ostrzeż ich w moim imieniu". (Ezechiela. 3/17)

Ezechiel był powołanym prorokiem. Został on ustanowiony w pewnym określonym celu i Bóg uczynił go osobiście odpowiedzialnym za zadanie, jakie otrzymał od Niego. Kiedy czytamy tę historię, jesteśmy pod mocnym wrażeniem tego posłannictwa, jakie miał prorok do wypełnienia „A po upływie siedmiu dni doszło mnie słowo Pana tej treści: Synu człowieczy: Na stróża domu izraelskiego cię powołałem! Ilekroć usłyszysz słowo z moich ust, ostrzeż ich w moim imieniu. Jeżeli powiem do bezbożnego: Na pewno umrzesz, a ty go nie ostrzeżesz i nic nie powiesz, aby bezbożnego ostrzec przed jego bezbożną drogą tak, abyś uratował jego życie, wtedy ten bezbożny umrze z powodu swojej winy, ale Ja uczynię cię odpowiedzialnym za jego krew. Lecz jeżeli ty ostrzeżesz bezbożnego, a on nie odwróci się od swojej bezbożności i od swojej bezbożnej drogi, wtedy on umrze z powodu swojej winy, a ty uratujesz swoją duszę. Gdy zaś sprawiedliwy odwróci się od swojej sprawiedliwości i popełni bezprawie - a Ja doprowadzę go do upadku i on umrze, to jeżeli nie ostrzeżesz go, wtedy on umrze z powodu swojej winy, i nie będzie się pamiętało jego sprawiedliwych czynów, których dokonał, lecz ciebie uczynię odpowiedzialnym za jego krew. Lecz jeżeli ty ostrzeżesz sprawiedliwego, aby sprawiedliwy nie zgrzeszył, i on nie zgrzeszy, to na pewno pozostanie przy życiu, ponieważ dał się ostrzec, a ty uratowałeś swoją duszę.”  (Ezechiela.3/16-21).

Ale jeszcze mocniej oddziałuje na nas, kiedy czytamy: „krwi jego z ręki twojej szukać będę", Ja czynię cię odpowiedzialnym za jego krew" (Ezechiela 3/18). Zapewne niejednemu przychodzi teraz pocieszająca myśl, że przecież my żyjemy w Nowym Przymierzu, i dzięki temu słowo to nie jest już dla nas wiążące.

Jeśli jednak spojrzymy do Nowego Testamentu i zastanowimy się nad niektórymi wersetami, to niebawem przekonamy się, że także w Nowym Przymierzu spoczywa na nas taka odpowiedzialność, a nawet, że została ona rozszerzona. Tam ostrzeżenie dotyczyło proroka, teraz zaś jest ono powszechne, gdyż Duch Święty nie jest przeznaczony tylko dla kaznodziei i apostołów, lecz dla wszystkich wierzących. Jezus mówi bowiem: „Weźmiecie moc Ducha świętego... i będzie mi świadkami" (Dz .Ap. 1/8). Ponadto wszystkie rozwijające się normalnie dzieci Boże są kapłanami Bożymi (1.Piotra 2/9; Obj. 1/6), ponoszącymi bezpośrednią odpowiedzialność za rozwój królestwa Bożego. Wynika to także z tekstu z Listu do Efezjan (Ef. 4/11-13). Kiedy jeszcze zwrócimy uwagę na to, że Paweł zawołał „biada mi, jeślibym ewangelii nie zwiastował" (1Kor.9/16), oraz „nie jestem winien niczyjej krwi" (Dz.Ap. 20/-27), to zobaczymy całą powagę odpowiedzialności każdego dziecka Bożego. Końcowy dowód odpowiedzialności znajdujemy w Liście Jakuba (5/19-20): „Bracia moi, jeśli kto spośród was zboczy od prawdy, a ktoś go nawróci, niech wie, że ten, kto nawróci grzesznika z błędnej drogi jego, wybawi duszę jego od śmierci i zakryje mnóstwo grzechów".

Sprawdzanie i osądzanie naszego postępowania nastąpi przed sądem Chrystusowym (2Kor. 5/10), gdzie sam Jezus podejmie się oceny naszej wierności, i gdzie okaże się, w jakim stopniu byliśmy wiernymi i jak szafowaliśmy talentami, które nasz Mistrz powierzył w nasze ręce. Swoimi oczami, które są jak płomień ognia, dokona On próby naszego dzieła.

Możemy łatwo sami przekonać się o tym, że tak jest, gdyż dopóki trwamy pod kierownictwem Bożym i w pierwszej miłości, Duch Boży pobudza i nakłania nas do składania o Nim świadectwa, i jesteśmy wewnętrznie mocno zainteresowanymi ratowaniem dusz. Kiedy jednak tracimy tę ścisłą łączność z Bogiem i Jego Duch musi ustąpić na dalszy plan lub wycofać się całkowicie, znika nasze zainteresowanie ginącymi i poczucie odpowiedzialności za ich los. Brak też wtedy mocy do składania świadectwa o Nim i do pozyskiwania dusz dla Jezusa i Jego królestwa.

O, Boże zachowaj i przywróć nam poczucie odpowiedzialności Bożych kapłanów, abyś nie musiał żądać od nas kiedyś krwi zgubionych dusz!

 

(Izj 52:7)   Jak miłe są na górach nogi tego, który zwiastuje radosną wieść, który ogłasza pokój, który zwiastuje dobro, który ogłasza zbawienie, który mówi do Syjonu: Twój Bóg jest królem.

(Mateusza 28:19)   Idźcie tedy i czyńcie uczniami wszystkie narody, chrzcząc je w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami po wszystkie dni aż do skończenia świata.

 

____________________________

Kościół Pana Jezusa Chrystusa w Mikołajkach