Czytelnia

Słowo nie wraca puste

Jakub włącz .

Izaj. 55:10-11

Gdyż jak deszcz i śnieg spada z nieba i już tam nie wraca, a raczej zrasza ziemię i czyni ją urodzajną, tak iż porasta roślinnością i daje siewcy ziarno, a jedzącym chleb,
Tak jest z moim słowem, które wychodzi z moich ust: Nie wraca do mnie puste, lecz wykonuje moją wolę i spełnia pomyślnie to, z czym je wysłałem.


     Czym jest dobry uczynek? Jest słowem Boga wykonującym Jego wolę. Z dobrowolnym udziałem odrodzonego człowieka.

Bóg wyznaczył deszczowi i ziemi zadanie. Mają się ze sobą połączyć, by wspólnie wydać plon dla potrzebujących. Tu deszcz oznacza Słowo. Ziemia to dusza. Dusza jednoczy się ze Słowem przez wiarę i akceptację i dobrowolnie przyłącza się do wykonania zadań, do których Słowo zostało posłane. Oto wola Boga.

Jeśli w sercu chrześcijanina wypisane jest na przykład słowo: "niech wasza światłość świeci przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili waszego Ojca, który jest w niebie", to każdy uczynek, który to słowo wypełnia, jest z Boga (Mat. 5:16). Nie może nie być z Boga skoro wynika z pracy Bożego słowa w człowieku (1 Tes. 2:13). Przeciwnie: taki czyn podoba się Bogu i będzie wynagrodzony (Łuk. 6:33-35; Mat. 5:46; 1 Kor. 3:8; Gal. 6:9). Dlaczego? Bo człowiek narodzony na nowo jest wykonawcą rozumnym i dobrowolnym, a nie bezwolnym i sterowanym jak automat. Jest synem Bożym, którego zakres wolności jest większy niż był w czasach "pedagoga" (Gal. 3:24-26). Jeśli syn korzysta z wolności tak, że sprawia Ojcu radość, otrzymuje owoc tej radości: obfitą nagrodę.

Gdy ktoś twierdzi, że dobre uczynki nie są dla dopełnienia zbawienia konieczne, twierdzi tym samym, że Słowo może bezkarnie z naszej winy wrócić do Boga puste.

Deszcz wraca do nieba w postaci pary. A co z ziemią, która wodę oddała, a nie wydała plonu? Co z taką duszą?

Heb 6:7-8, UBG
Ziemia bowiem, która pije deszcz często na nią spadający i rodzi rośliny użyteczne dla tych, którzy ją uprawiają, otrzymuje błogosławieństwo od Boga.
Lecz ta, która wydaje ciernie i osty, jest odrzucona i bliska przekleństwa, a jej końcem jest spalenie
.



Za zgodą autora ze strony 
Refleksje ucznia Jezusa