Czytelnia

Jakie będzie twoje epitafium?

George M. Fisher włącz .

Epitafium - obrazek KPJCh w Mikołajkach - społeczność ChrześcijańskaEpitafium - napis nagrobny ku czci zmarłego. Biblia zawiera niejedno epitafium, choć nie wypisane na kamiennej płycie grobu. Warto przyjrzeć się niektórym z nich.

Dawid - mąż według Bożego serca

„Lecz teraz królestwo twoje nie utrzyma się. Pan wyszukał sobie męża według serca swego i Pan ustanowił go księciem nad swoim ludem za to, że nie dochowałeś tego, co ci Pan rozkazał.” (1 Sm 13,14). Te słowa wypowiedział w imieniu Boga Samuel do króla Saula, którego za nieposłuszeństwo Bóg pozbawił królestwa, wybierając na jego miejsce innego króla według serca swego. Jakież epitafium!

Dawid był pasterzem i został drugim królem Izraela. Królował on w latach 1010-970 przed Chrystusem. Znając historię Dawida można się dziwić, dlaczego Bóg uważał go za człowieka według swego serca. Przecież to Dawid popełnił cudzołóstwo z Batszebą, a potem, by zakryć swój grzech, wydał na śmierć jej męża (por. 2 Sm 11). Jak może taki człowiek znaleźć upodobanie w Bożych oczach? Ale Słowo Boże mówi, że tak było. Gdy zagłębimy się w życie Dawida, zrozumiemy.

  1. Dawid we wszystkim całkowicie ufał Bogu. Miał Bożą obietnicę, że zostanie królem zamiast Saula, ale nie usiłował przemocą zdobyć władzy. Cierpliwie czekał, aż Bóg w swoim czasie usunie Saula i uczyni go królem.
  2. Dawid kochał i czcił Boga. Ileż cudownych psalmów napisał! Te psalmy pokazują serce człowieka, żyjącego w ścisłej społeczności z Bogiem.
  3. Chociaż Dawid zgrzeszył, jednak gdy mu prorok Natan ukazał ogrom jego grzechu, szczerze pokutował.

Dawid nie był doskonały, lecz zawsze szukał Boga. Dlatego Biblia nazywa go mężem według Bożego serca. I ty nie jesteś doskonały - nikt z nas nie jest, ale czy szukasz Boga? Czy chcesz wypełniać Jego wolę w swym życiu? Czy też buntujesz się przeciw Bogu i nie chcesz być Mu posłuszny? Gdy twoje całe życie zostanie podsumowane, co powiedzą o tobie? Czy uciekałeś od Boga, czy też starałeś się wypełniać Bożą wolę? Czy byłeś mężem według Bożego serca? Czy taki będzie napis na twoim nagrobku?

Jehoram - nikt go nie żałował

„…gdy odszedł, nikt go nie żałował. Pogrzebano go w Mieście Dawida, lecz nie w grobach królewskich” (por.2 Krn. 21,20). Jehoram był królem Judy od 848 do 841 roku przed Chrystusem. Pierwszą decyzją, którą podjął po objęciu władzy, był nakaz stracenia swoich sześciu braci, by nie byli mu zagrożeniem. „Kroczył drogą królów izraelskich, podobnie jak postępował ród Achaba…” (2 Krn. 21,6). Achab był najbardziej pogańskim królem Izraela, państwa północnego. Biblia mówi, że „nie było takiego, jak Achab, który by tak się zaprzedał, czyniąc to, co złe w oczach Pana” (por. 1 Krl. 21,25). Jehoram poszedł w jego ślady. Jednym z powodów, dlaczego Jehoram wybrał taką drogę, był zapewne fakt, że ożenił się z córką Achaba (2 Krn. 21,6). „Pobudował on świątynki na górach i przywiódł do cudzołóstwa mieszkańców Jeruzalemu oraz zwiódł Judę” (2 Krn. 21,11). Za karę „Pan pobudził przeciwko Jehoramowi gniew Filistynów (2 Krn. 21,16), którzy spustoszyli kraj i uprowadzili jego synów i żony. Potem „Pan nawiedził go nieuleczalną chorobą jelit…i umarł wśród ciężkich boleści” (2 Krn. 21,18-19). Po jego śmierci „ludzie nie zapalili na jego cześć ogniska, jak je zapalano dla jego przodków” (2 Krn. 21,19). Nie odbyto po nim żałoby, a jego epitafium brzmiało: Gdy odszedł nikt go nie żałował.

Czy takie będzie twoje epitafium? Wszyscy pragniemy być kochani i cenieni. Chcielibyśmy pozostawić po sobie dobre wspomnienia. Chcielibyśmy, by życie nasze zostawiło jakiś dobry ślad, by nas dobrze wspominano. Strasznie i przykro byłoby, gdyby nikt nas nie żałował, nikt po nas nie płakał…

Jozjasz – całkowite zaangażowanie

„Nie było przed nim takiego króla jak on, który by wrócił do Pana z całego swego serca i z całej swojej duszy, i ze wszystkich swoich sił” (2 Krl. 23,25).

Jozjasz był królem Judy w latach 640-609 przed Chrystusem. Objął on władzę, gdy miał 8 lat (por. 2 Krl. 22,1). Przed jego panowaniem świątynia była bardzo zaniedbana. Gdy Jozjasz miał 26 lat, kazał naprawić uszkodzenia świątyni. Kazał czytać ludowi Księgę Przymierza i odnowił przymierze z Bogiem „obiecując naśladować Pana i przestrzegać Jego przykazań i rad, i ustaw z całego serca i z całej duszy” (2 Krl. 23,1-3). On również usunął pogańskie bożki ze świątyni (por. 2 Krl. 23,4) rozprawił się z bałwochwalstwem kapłanów (por. 2 Krl. 23,5), zburzył pogańskie ołtarze (por. 2 Krl. 23,12) i rozkazał ludowi obchodzić Paschę, której nie obchodzono od czasów sędziów (2 Krl. 23,12-22). Pamiętajmy, co Biblia mówi o Jozjaszu: „Wrócił do Pana z całego swego serca i z całej swojej duszy, i ze wszystkich swoich sił” (2 Krl. 23,25).

Pan Jezus powiedział, że największym przykazaniem jest: „Będziesz miłował Pana, Boga swego, z całego serca i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej, i z całej siły swojej” (Mar. 12,30). I to właśnie czynił Jozjasz! Czy nie byłoby cudowne, gdyby i o nas powiedziano, że kochamy Boga z całego serca?! Gdy nasze życie zostanie podsumowane, nie będzie ważne, ilu ludzi będzie znać nasze nazwisko. Nie będzie ważne, czy osiągnęliśmy szczyt powodzenia. Gdy staniemy w wieczności przed obliczem Boga, ważne będzie, czy kochaliśmy Go całą swoją istotą. Kochając Boga całym sercem, Jozjasz obalił wiele pogańskich bożków. Jakiego „bożka” powinieneś ty usunąć ze swego serca i swego życia, aby kochać Boga całym sercem? Jak będą ciebie ludzie wspominać? Jaki wpływ wywrze twoje życie na innych? Jakie epitafium będzie na twoim grobie? Czy twoje życie będzie zmarnowane, ponieważ nie chodziłeś Bożymi drogami, czy też powiedzą o tobie, że byłeś wspaniałym człowiekiem, ponieważ naprawdę kochałeś Boga?

George M. Fisher

 

- - - - - - -
Społeczność Chrześcijańska w Mikołajkach