10 słów

Super User włącz .

Trzecie przykazanie: Zakaz przysięgania na próżno


20:7 Nie wolno ci przysięgnąć na Imię Twojego Boga na próżno, bóg nie wybaczy temu, kto przysiągł na Jego Imię na próżno

- To odnosi się do przysięgi zaklinania się, a jest podobne do: „I zostanie zmuszony do przysięgi, że się zaklnie” (I Melachim 8:31).

przysięgnąć na Imię - Jest to, jak się wydaje, pojęciowe omówienie słowa szewua 'przysięga'. Z przysięgi złożonej w Imię Boga wynika, że chcemy dowieść prawdziwości naszych słów i uczciwości naszego działania poprzez podporządkowanie całej naszej przyszłości Boskiej władzy decydowania o całym naszym losie. Stąd krzywoprzysięstwo stanowi najbardziej wzgardliwe wyparcie się Boga.

na próżno - Bez przyczyny, dla głupstwa. Co jest taką przysięgą na marne? Gdy ktoś złoży przysięgę, sprzeciwiając się temu, co jest powszechnie znane, na przykład, że kamienny słup wykonany jest ze złota. Nie ma żadnych wątpliwości, że przysięga i zaklinanie się zawsze powodują jakieś konsekwencje - wobec tego, kto przysięga w ten sposób.

 Są cztery podstawowe kategorie przysięgania na marne: 1) przysięganie, aby zaprzeczyć ogólnie znanemu faktowi, na przykład, że marmurowy kielich zrobiony jest ze złota; 2) przysięganie w celu potwierdzenia dobrze znanego faktu, na przykład, że kamień jest kamieniem; 3) przysięganie, że złamie się którekolwiek z przykazań - takie obietnice są wadliwe w tym sensie, że nawet, jeśli obietnica jest możliwa do spełnienia, to samo jej wypowiedzenie nie może być zaliczone do tego, co w żydowskim prawie określone jest terminem "przysięga”. Człowiek nie może unieważnić tego, co Bóg na niego nałożył, ponieważ pod górą Synaj cały naród obiecał wypełniać przykazania, a obietnica ta nie może być cofnięta. Tak, więc, gdy ktoś przyrzeka, że nie będzie nosił tefilin bądź cicit, składa nieważną przysięgę; 4) przysięganie, że człowiek zrobi coś, choć jest oczywiste, że nie ma możliwości, aby tę przysięgę wypełnił, jak na przykład przysięganie, że będzie się powstrzymywało od oddychania przez godzinę.

Przyczyną zakazu przysięgania na Imię Boga jest wzmocnienie naszej wiary w to, że nie ma nikogo ani niczego tak potężnego, jak Święty Jedyny, niech będzie błogosławiony. Właściwe jest, więc, aby wymieniać Jego Imię z bojaźnią, w przeciwieństwie do lekkoduchów i niegodziwców, którzy rozmawiają o nieważnych sprawach, których istnienie jest tylko tymczasowe i które wkrótce znikną. (Sefer Hachinuch)

 Istnieje związek między trzema pierwszymi przykazaniami. Ten, kto wypowiada Boże Imię na próżno, uważany jest za równie złego jak bałwochwalca, podczas gdy ten, kto strzeże się wypowiadania Imienia nadaremno, oddaje chwałę Haszem i sprawia przyjemność Stwórcy, który powiedział: "Ja jestem Haszem, twoim Bogiem". Jest tak, gdyż bałwochwalstwo możliwe jest tylko wówczas, gdy zaprzeczy się wielkości Boga, a ten, kto trwa w bojaźni Bożej, nigdy nie byłby w stanie składać hołdu obcemu bogu. Podobnie osoba odnosząca się z właściwym szacunkiem do Bożego Imienia nigdy nie wypowiedziałaby Go lekkomyślnie w przysiędze. (Secfer Elijahu Raba 24)

 Talmud uczy, że ktokolwiek wypowie Imię Boga w niepotrzebnym błogosławieństwie, łamie przykazanie "Nie wolno ci przysięgnąć na Imię Haszem, twojego Boga, na próżno". Ponadto, biedę i nieszczęścia można spotkać tylko w domu, gdzie Imię Boga wypowiadane jest na próżno. (Berachot 33a)

 Słowa tego wersetu można również odczytywać w następujący sposób: "Nie noś na sobie Imienia Haszem", czyli nie ustanawiaj się Bożym namiestnikiem i autorytetem w sprawach Tory, jeżeli nie zasłużyłeś na taką szatę. Nie zakładaj również świętych przedmiotów, aby wyglądać jak człowiek Boga, a później lekceważąc imię Haszem, łamać przykazania. (Pesikta Rabati 22)

bo Bóg nie wybaczy - Gdy ktoś używa Imienia Boga, by uwiarygodnić swoją przysięgę, czyni tak, jakby mówił, że jego słowo jest tak samo prawdziwe, jak istnienie Boga. Dlatego gdy złamie swoją obietnicę, okazuje tym samym, że lekceważy Boga i pogardza Bogiem. Bóg mu nie wybaczy. Ta wypowiedź Boga czyni złożenie przysięgi czymś równoznacznym z uzależnieniem całej swojej przyszłości na ziemi od prawdziwości swych słów albo od swojej intencji zrobienia tego, co się obiecało. Nasi mędrcy uczą nas (Szewuot 39a), że kiedy Bóg oznajmił na górze Synaj, iż nie pozostawi bez kary tego, kto bierze Jego Imię nadaremno, cała ziemia zadrżała. Poprzez szlachetność tych słów cały świat został wezwany do tego, aby wykonał Boski wyrok w odpowiedzi na słowa każdego człowieka, który składa przysięgę, a potem ją łamie.

bo Bóg nie wybaczy temu, kto przysiągł na Jego Imię na próżno - Bezmyślnie i kiedy jest to niepotrzebne. Nawet jeśli ktoś przysięga prawdziwie, Bóg nie uzna go za niewinnego zaklinania się i przysięgi, a tym bardziej nie uzna za niewinnego tego, kto przysięga fałszywie, bo jest to znieważenie Boga (chilul Haszem), gdy człowiek bierze Jego Imię, z wyjątkiem sytuacji, gdy czyni to, by dowieść prawdy, która inaczej nie mogłaby być potwierdzona. Fałszywa przysięga w Imię Boga jest zbeszczeszeczeniem imienia Boga (por. Wajikra 19:12).

 Ten werset zabrania przysięgania na próżno na Wspaniałe Imię Boga, jak np. przysięgania o czymś, co jest niezgodne z ogólnie znanym faktem, albo potwierdzania przysięgą czegoś, co jest oczywiste, np., gdy ktoś przysięga, że słup marmurowy jest ze złota, albo, że słup marmurowy jest z marmuru. Zgodnie z prostym wyjaśnieniem tekstu werset zabrania także wymawiania Imienia Boga na próżno nawet bez przysięgania. Użycie słowa lo tisa "nie będziesz przysięgał" (dosł. 'nie podniesiesz') jest podobne do wyrażenia lo tisa w Szemot 23:1.

 Mówienie jest nazywane tisa, dosł. 'podnoszenie', ponieważ mówiący "podnosi wtedy swoje usta" wymawiając słowa. Bóg umieścił to przykazanie po tym, które zakazuje bałwochwalstwa, ponieważ jest właściwe bać się jego" Wielkiego i Przerażającego Imienia i nie oddawać komukolwiek innemu chwały należnej Jemu. Ten, kto wymawia to Imię na próżno, profanuje je (por. Wajikra 19:12). Tak jak Bóg był surowy w przypadku bałwochwalstwa i wyznaczył karę za nie, tak i tutaj mowa jest o karze. Bóg nie użył tutaj takiego sformułowania, jak przy karze za bałwochwalstwo, ponieważ ludzie, którzy używają Imienia Boga na próżno, nie uważają tego za prawdziwy grzech i myślą, że Bóg powinien im to wybaczyć.

  Zdanie to sugeruje, że skrucha, która wystarcza, aby uzyskać wybaczenie za inne grzechy, nie jest wystarczająca w tym przypadku. Tora mówi dobitnie: 'Bóg nie wybaczy" - gdyż ludzie mają skłonność brać lekko przysięgi i obietnice. Obietnica z definicji, oznacza: "Moje słowa są tak samo prawdziwe, jak Sam Haszem!" Jeśli słowa tego, kto ją składa są fałszem lub obietnicę traktuje on lekko, wykazuje tym pogardę dla Boga, co jest śmiertelnym grzechem.